Ýmsar
rannsóknir hafa verið gerðar á
skólastarfi en það sem sem ég ætla
að fjalla um hér er rannsóknir í
skólastarfi (Teacher Research). Þar eru kennarar
rannsakendur, þeir skoða eigið starf með
það fyrir augum að bæta kennsluna og efla
nám nemendanna.
Starf kennara snýst yfirleitt um daglega rútínu
í kennslustofunni, að dreifa verkefnum til nemenda,
fanga athygli þeirra, fara yfir próf og verkefni
og skipuleggja næsta dag. Með því að
stunda rannsóknir í skólastofunni verður
starf kennarans faglegra og eykur ánægju þeirra
í starfi.
Samkvæmt
Mohr (2005) snúast kennararannsóknir (teacher
researches) um:
að
þróa spurningar byggðar á þeirra
eigin athugun í kennslu og á námi
nemenda
að
rannsaka spurningar nemenda skipulega og skrá það
sem gerist í kennslustofunni
að
safna og flokka upplýsingar úr kennslunni
með þeirri eigin athugasemdum og íhugunum
að
prófa þeirra eigin ályktanir
að
koma með kenningar
að ræða
rannskóknir sínar við starfsfélaga
sína til að fá endurgjöf og túlkun
frá þeim
að
hlusta á niðurstöður annarra
að
ræða við nemendur
að kynna
rannsóknir sínar (öðrum kennurum
eða á ráðstefnum/málstofum)
að skrifa
um rannsóknirnar og taka þátt í
umræðum um kennslu og skólamál
Flestir
kennarar hafa meira en nóg að gera í sinni
daglegu kennslu og finnst erfitt að finna tíma
til þess að sinna rannsóknum í skólastofunni.
En kennararannsóknir eru ekki viðbót við
kennsluna heldur aðferð til að gera kennsluna
árangursríkari og betri. Það hjálpar
kennurum að flytja fræðin og þekkinguna
inní skólastofuna. Það er því
mikill ávinningur fyrir kennara að stunda kennararannsóknir,
það eykur faglega þekkingu, stuðlar
að þróunarstarfi og eflir samstarf og samvinnu
kennara. Kennararannsóknir eru ekki megindlegar rannsóknir
og rannsakandinn er kennarinn sjálfur. Markmiðið
er að auka faglega vitund kennara og gæði
kennslunnar.